Sordum, hayatın anlamını öğreten hocalara:
Mutluluk nedir, söyleyin bana.
Ve binlerce adam çalıştıran meşhur patronların
dayandım kapılarına.
Hepsi de başını sallayıp gülümsedi bana
sanki kendileriyle dalga geçiyormuşum gibi.
Ve derken bir Pazar günü öğleden sonra
dolaşmaya çıktım Desplaines Nehri kıyılarında.
Ve bir Macar kafilesi gördüm ağaçların altında
kadınlı çocuklu, bir bira fıçısı bir de akordeonlu.
Related Posts
AYŞE ŞASA İÇİN NE DEDİLER?
Berat DemirciYeşilçam Günlüğü tefrika halinde yayınlandığında okumuştum, satırların arkasında daha derin ve söylenmeyen olduğunu fark ettim kendimce. Oturup…
YALNIZ DEĞİLDİR HİÇ KİMSE
Yalnız değildir hiç kimse,Olsaydı da yerle gök taştanIşımasaydı ay, parlamasaydı bir yıldız,Selamlamasaydı küçük bir esinti,Şakımasaydı küçük bir kuş;Girer…
YAĞMUR
Ansızın bu bozgunBu yağmurMaviler ağardıVe kül rengine döndü kahverengilerVe sarılarKorkunç bir amberSoğuk sokaklardaSenin sıcak vücudunBütün odalardaSenin sıcak vücudunBunca…
Tanrının Yemeğine Uzanan Eller
Bulutlara doğru yükselen yolcuya eriyen ışıklar ne hoş gelir. Özgürdür. Gün gelir başka sahillere varır. Bir yengeci yıkar.…