Almıyor anneler içeri
Gölgesini çocukların
Karaltılarla dolu ağaçlar
Çocuk kardan bir kuş uçuruyor
Topluyor bulutlardan kanat seslerini
Uçamayan kuşlar için
Çekiyor göğü yere
Bu gölge bir kuşun olmalı
Yıkanan denizin üstünde
Bu gölge bir çocuğun
Dolaşan mezarlar arasında
Basıyor kol kola yürüdüğü ölünün
Çıplak ayaklarına
Tanımasa da kendini
Tanıyor ölü
Korktuğu ölümü
Çekildiğinde çocuklar evlerine
Başlar gölgelerle ölüler oyuna
Gülümserler
Bir çocuktan aldıkları dudakla
Yüzü eskidi ölünün
Beklerken mahşeri
Ara verdiğinde oyuna
Bir yüz çiz
Bir de ayakkabı
Ölünün ayağına
