Bulutlar geçiyor üstümden, yaşıma denk bulutlar
Böyle böyle geçiyor mavi bir sevmek içimden
Ucu yanmış mektup böyle değiyor geçmiş zamanıma
Küheylan dağ aşıyor eksik yanları tamamlanıyor bir haritanın
Dört bir yan bizim artık, uçsuz bucaksız bir ömür bizim
Yüzüm gözüm gülmek oluyor
Ne de güzel oluyor şimdi böyle sevdalık
Gülüyorum ne çıksa karşıma ölüm var ne de olsa
Yalnızlığa alışamadım ona da gülüyorum
Bir terk ediliş görsem ona da
Ne kadar değişiyor yüz, ne kadar eski telaş
Hadi toplanın kalbime ey yüzümün eski yanı
Biraz kaybolmak iyi gelir, unutulacağız ne de olsa
Herkes susunca dünya bu kadar hızlı dönmeyecek
Her öğrendiğim harf yeni bir renk verecek bana
İhtimal bile olsa ne güzel bir pencere, önümdeki gökyüzü
Evler biriktireceğim kendime dünyadan uzak evler
Şimdilik yaslanacağım ağaç, yola düşürecek güç gerek
Zor değil, bir tufan son şarkısını söyleyecek
Ben yine kendime inanmazdım da
Bu rüzgâr aldı beni, kendime dost eyledi
Sarıldım kendime, öyle kaldım sessizce
