TÜNEL

Ağabeyime

Ah; bu sabah, bu sabah!
Bu esen gece renginde.
Ağaçların arasını açıyor gökyüzüyle.
Gözlerim yerinde sayıyor.

Yemekler kısık ateşte,
Ekmek taşın göbeğinde soğuyor;
Şairlere gebe ıslak taşın.
Öpüp alnıma tutuyorum.
Söyleyin; öpsün, kutsasın beni.
Sözlerimi Allah’a ısmarlıyorum.

İyi biliyor ağbim; “Ekmek ne demek?”
Uzatıyorum,
Alıp çaya banıyor.
Selamlayıp hakkını alıyor bir kedi.

Taşın fidanı doğacak bir gün.
Bir şairin dizesine sinecek.
Bir şairin, bir şairin…
Sesi kuşlara yem yapılacak bir şairin
Suya verilecek kâğıttan elleri.
Duaya sadece balıklar katılacak:
Rabbim!
Rabbim, ah!
Çocuklar topsuz kalmış bu sabah.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Alakalılar

Musikar

O evi su bastı sürahi devrilince. Bu şehir zamanında o eve gitmemen gerektiğini söylemiştim. Bu şehir zamanının geçmesini…

PİCASSO’NUN GUERNİCA’SI

Sesin geliyor gökyüzündenSesin yağmur surunun doruğundanSesin“Pablo”Kış gününün gri derinliklerindengeliyorKarıştırıyor bu eski küllüğü.Sesinözgürlük veekmek vesıcaktır.Senin sesin hançerSenin kelamın zeytin…